زندگی لحظاتی داره که
همونها با همه کوتاه بودنشون معنی ِواژهی خوشبختی هستن.
بارانم,
اگه تو زندگیت عاشق ِ کسی نباشی یعنی زندگی نکردی و نمیکنی.
زندگی با عشق قدرت میگیره.
مهم نیست آخر ِ این عشق وصاله یا نه.
مهم اینه که یادِ اون شخص دلگرمت کنه وگاهی اشک رو از چشمات سرازیر کنه. اون لحظه خودت رو ثروتمندترین فردِ دنیا میبینی, چون مهر ِ اون شخص رو تو دلت داری.
همین دلیل ِ خوبی میشه که به خودت هم احترام بذاری, چون تو وجودت یاد وعشق ِ شخص ِ عزیزی رو داری... عشق ِ واقعی و دو طرفه تنها ثروتِ حقیقی ِ این دنیاست.
این رابطهس که تورو به خدا میرسونه . خدا در عشق زندگی میکنه و خونهش تو قلبِ عاشقه. دلت مقدّس میشه و همین قلبِ مقدّس تمام ِ بدن و روحت رو پاکیزه و مطهّر و مقدّس میکنه... حتی اگه غمگین باشی از نبودن و دوری ِ اون شخص...
نظرات شما عزیزان: